Πέμπτη, 13 Μαΐου 2010

Είδη Έρπη και Φυσική Αντιμετώπιση

Μετά από άλλη συζήτηση, με άλλη φίλη, υπάρχει ανάγκη να δημοσιευτεί η σχετική ανάρτηση που ακολουθεί, και πάλι από το αντίστοιχο κεφάλαιο του βιβλίου...


Έρπης

Ο έρπης είναι ένα είδος ιού που μπορεί να προκαλέσει μικρά, πολύ επώδυνα έλκη στο αιδοίο, στον κόλπο και στον τράχηλο. Οι ιοί του έρπητα επίσης προκαλούν φυσαλίδες στο δέρμα. Διακρίνονται σε διάφορους τύπους. Ο τύπος 1, το είδος που προκαλεί φυσαλίδες, ζει συνήθως ''πάνω από τη ζώνη'', αλλά περιστασιακά μπορεί να δημιουργήσει και μολύνσεις στα γεννητικά όργανα. Ο τύπος 2 ζει συνήθως ''κάτω από τη ζώνη'' και είναι ο κοινότερος ιός του έρπητα, που συνδέεται με το γεννητικό έρπητα. Ο τύπος 2 μπορεί περιστασιακά να ζει ''πάνω από τη ζώνη'' και να προκαλεί μολύνσεις στο στόμα. Όποιος έρπητα, τον έχει για πάντα. Ο ιός του έρπητα που ''κοιμάται'' [λανθάνει] βρίσκεται στον μολυσμένο ιστό γύρω από τα χείλη [είτε γεννητικά είτε στο στόμα] ή στα σπονδυλικά νεύρα.

ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ

Όπως συμβαίνει και με τον HPV, πολλές γυναίκες που είναι φορείς του έρπητα δεν τον εκδηλώνουν ποτέ και άρα δεν έχουν λόγο να υποψιάζονται ότι έχουν τον ιό. Σε μια μελέτη σε γυναίκες υψηλού κινδύνου για αφροδίσια νοσήματα, 47 τοις εκατό ήταν φορείς του ιού και μόνο οι μισές είχαν συμπτώματα. Όταν, όμως, ο ιός ενεργοποιείται, προκαλεί πολύ χαρακτηριστικά μικρά έλκη στα γεννητικά όργανα. Το πρώτο επεισόδιο του έρπητα [πρωτογενής μόλυνση] μπορεί να είναι πολύ επώδυνο, με πυρετό, ολική αδιαθεσία, πρησμένους λεμφαδένες στη βουβωνική χώρα, πόνο στα γεννητικά όργανα, ακόμη και αδυναμία ούρησης, λόγω του πόνου και της μόλυνσης στην ουροδόχο κύστη ή την ουρήθρα. Μετά την αρχική εκδήλωση του έρπητα, τα συμπτώματα δεν είναι σχεδόν ποτέ ξανά τόσο σοβαρά, αφού το σώμα παράγει αντισώματα στον ιό.

Οι επόμενες κρίσεις είναι γνωστές ως δευτερογενής έρπης. Αυτές συνήθως αρχίζουν με μια αίσθηση κνησμού στη μολυσμένη περιοχή, πριν την από την εμφάνιση του έλκους. Μερικές γυναίκες νιώθουν πόνο επίσης στα πόδια τους, γιατί ο ιός του έρπητα ζει στο μέρος των σπονδυλικών νεύρων, που δραστηριοποιούν τόσο τα γεννητικά όργανα όσο και το εσωτερικό των μηρών. Οι συναισθηματικοί παράγοντες, όπως η κατάθλιψη, το άγχος και η εχθρότητα μπορεί να επιτρέψουν υπερβολική αναπαραγωγή του ιού και επακόλουθους χρόνιους κολπικούς ερεθισμούς.

Όμως ο έρπης έχει την τάση να ''αυτοεξαντλείται'' έπειτα από μερικά χρόνια. Αυτό σημαίνει ότι κάποιος μπορεί να έχει συχνές κρίσεις για 1-2 χρόνια, που συνήθως δεν συνεχίζονται. Μια από τις ασθενείς μου πέρασε μία και μοναδική κρίση την εποχή που ανακάλυψε ότι ο άντρας της είχε εξωσυζυγική σχέση. Τελικά χώρισαν και ο έρπης δεν εκδηλώθηκε ποτέ ξανά. Το ανοσοποιητικό της σύστημα κράτησε τον ιό ανενεργό, παρότι ο τρόπος ζωής της περιλάμβανε συμπεριφορές που συχνά συνδέονται με πεσμένο ανοσοποιητικό, όπως το υπερβολικό κάπνισμα και το άγχος από συνεχείς δίαιτες. Στην περίπτωση αυτής της γυναίκας, το ανοσοποιητικό στην περιοχή των γεννητικών οργάνων της κρατά τον έρπητα σε καταστολή – μία ακόμη απόδειξη ότι το ανοσοποιητικό μας στα σημεία εισόδου ενισχύεται όταν οι διαπροσωπικές μας σχέσεις πάνε καλά.

ΔΙΑΓΝΩΣΗ

Ο καλύτερος τρόπος για να ξέρετε αν έχετε έρπητα είναι να επισκεφτείτε έναν έμπειρο γιατρό μόλις εκδηλωθεί για πρώτη φορά. Αν και τα έλκη του έρπητα έχουν χαρακτηριστική εμφάνιση, μερικές φορές μολύνσεις χρόνιων μυκητιάσεων μπορεί να δημιουργήσουν ελκώδεις περιοχές στο αιδοίο, που μοιάζουν με έρπητα. Η διάγνωση επιβεβαιώνεται με καλλιέργεια από το ενεργό έλκος του έρπητα. Ακόμα και τότε, αυτές οι καλλιέργειες είναι συχνά αρνητικές, γιατί ο ιός του έρπητα μερικές φορές δεν αναπτύσσεται σε κυτταρική καλλιέργεια. Μια εξέταση αίματος επίσης μπορεί να δείξει αν η γυναίκα έχει αντισώματα στον ιό, αλλά η πλειονότητα των ανθρώπων έχει αντισώματα στον ιό, γιατί είναι πολύ κοινός.

ΣΥΝΗΘΕΙΣ ΑΝΗΣΥΧΙΕΣ

Που τον κόλλησα; Μπορώ να τον μεταδώσω; Η απάντηση στην πρώτη ερώτηση είναι η ίδια με τον HPV. Ο ιός μπορεί να είναι ανενεργός για χρόνια. Έχω δει έρπητα σε γυναίκα 85 χρονών, που ήταν χήρα και σε αγαμία για 20 χρόνια. Οι γυναίκες μπορεί να μεταδώσουν τον ιό σε άλλες περιοχές του σώματός τους, μέσω του αποκαλούμενου ενοφθαλμισμού, ακουμπώντας τα χέρια τους στα έλη και μετά σε άλλες περιοχές του σώματος. Γι’ αυτό χρειάζεται προσοχή να αποφεύγουμε την επαφή με ενεργά έλκη έρπητα.

Άνθρωποι με φυσαλίδες έρπητα μπορούν να μεταδώσουν τον ιό στη γεννητική περιοχή μέσω στοματικού σεξ. Θεωρητικά, ο καθένας που είχε έστω μία φορά φυσαλίδες μπορεί να εκδηλώσει έλκη έρπητα στα γεννητικά όργανα. Παρότι ο στοματικός έρπης [τύπου 1] και ο γεννητικός έρπης [τύπου 2] είναι διαφορετικοί και γενικά αναπτύσσονται ο καθένας στην αντίστοιχη περιοχή, μερικές φορές μπορεί να αλληλενοφθαλμιστούν. Δεν υπάρχει εγγύηση ότι αυτοί οι ιοί θα παραμείνουν στο αρχικό σημείο.

Παρότι έχει συμβεί σε ζευγάρια να μην τον εμφανίζουν και οι δύο, συνιστάται να χρησιμοποιούν προφυλακτικά.

Γενικά οι κρίσεις έρπητα συνδέονται με τους εξής παράγοντες: άγχος και κατάθλιψη, έλλειψη ύπνου, υπερβολική κούραση και σεξουαλική συνεύρεση. Αυτές οι κρίσεις μπορούν να μειωθούν ή να εξαφανιστούν ακολουθώντας τις συνιστώμενες διατροφικές και βοτανολογικές συστάσεις.

Ο έρπης επηρεάζει την εγκυμοσύνη; Υπάρχει αρκετός φόβος και παραπληροφόρηση για τον έρπητα σχετικά με την εγκυμοσύνη. Ο έρπης δεν προκαλεί προβλήματα στην εγκυμοσύνη πριν από τον τοκετό, εκτός κι αν η πρώτη έκθεση της γυναίκας σε αυτόν είναι κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και ο έρπης φτάσει σε υψηλά επίπεδα στο αίμα [ιαιμία]. Είναι σπανιότατο να μεταδώσει μια μητέρα μόλυνση από έρπητα στο έμβρυο κατά την εγκυμοσύνη.

Η ανησυχία των περισσότερων γυναικών είναι αν θα χρειαστούν καισαρική τομή λόγω ενός ενεργού έλκους από έρπητα στο αιδοίο, στον κόλπο ή στον τράχηλο κατά τον τοκετό. Συχνά, λοιπόν, γίνεται καισαρική τομή σε αυτές τις περιπτώσεις, παρότι ο αριθμός των βρεφών με αποδεδειγμένη μόλυνση από έρπητα από τις μητέρες είναι πολύ χαμηλός. Γίνεται όμως καισαρική, γιατί τα ελάχιστα βρέφη που μολύνονται από έρπητα μπορεί να εκδηλώσουν θανατηφόρες μολύνσεις.

Η ανησυχία σε όλη την εγκυμοσύνη μήπως εμφανιστεί ένα ενεργό έλκος έρπητα κατά τη γνώμη μου απλώς αυξάνει τις πιθανότητες να συμβεί. Υπάρχουν πολλά θετικά βήματα για να αποφευχθεί κάτι τέτοιο [βλ. το απόσπασμα για την αντιμετώπιση].

ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ

Φάρμακα. Η ακυκλοβίρη [Zovirax] είναι το ευρύτερα διαθέσιμο φάρμακο κατά του έρπητα στο εμπόριο αυτή τη στιγμή. Το βρίσκουμε σε χάπια και αλοιφή και μερικοί άνθρωποι το παίρνουν σε μακροχρόνια βάση [για 2-3 χρόνια]. Όταν λαμβάνεται από το στόμα, αυτό το φάρμακο ενεργεί σαν αντιβιοτικό. Σε 24 ώρες από τη λήψη των χαπιών, ο ιός απενεργοποιείται. Η τοπική επάλειψη με την αλοιφή χρειάζεται λίγο μεγαλύτερο χρόνο για να ενεργήσει. Η ακυκλοβίρη διατίθεται με συνταγή και είναι πολύ αποτελεσματική σε πρωτογενείς μολύνσεις.

Παρότι τη χρησιμοποιώ σε γυναίκες που θέλουν, ανησυχώ μήπως η χρόνια χρήση της οδηγήσει σε ανθεκτικότερα στελέχη του ιού που θα είναι δυνατότερα και δυσκολότερα στην καταπολέμησή τους. Συνήθως η χορήγηση αντιβιοτικών, όταν δεν ενδείκνυται – χωρίς να εξαντλούμε άλλους τρόπους για να ενισχύσουμε την ικανότητα του ανοσοποιητικού να μάχεται τους μικροοργανισμούς – οδηγεί σε μια μάχη εναντίον στελεχών ''σούπερ-ιών'' φυματίωσης, πνευμονίας, σταφυλόκοκκου. Γι’ αυτό προτιμώ μια προσέγγιση που ενισχύει την εγγενή δυνατότητα μιας γυναίκας να ελέγξει τον ιό.



Διατροφική και Βοτανολογική αντιμετώπιση. Το σκόρδο είναι ένα πολύ αποτελεσματικό γιατρικό για την υποτροπή του έρπητα και δεν έχει γνωστές παρενέργειες. Επίσης είναι αποτελεσματικό για τις φυσαλίδες. Το σκόρδο έχει αρκετές αντιβακτηριδιακές, αντιικές και αντιμυκητιακές ιδιότητες. Για τις γυναίκες με υποτροπιάζοντα έρπητα, η κύρια σύστασή μου είναι η εξής: Όταν αρχίζει η γνωστή αίσθηση κνησμού, πάρτε αμέσως 12 άοσμες κάψουλες σκόρδου. Μετά πάρτε 3 κάψουλες κάθε 4 ώρες όσο είστε ξύπνια για τις επόμενες 3 μέρες. Σε κάθε περίπτωση, εμποδίζεται το ξέσπασμα του έρπητα.

Σε γυναίκες με ιστορικό έρπητα ή που προγραμματίζουν να μείνουν έγκυοι ή είναι ήδη έγκυοι, συστήνω 2 κάψουλες σκόρδου καθημερινά. Μπορεί να τις αυξήσουν σε 6-8 ημερησίως αν έχουν περισσότερο άγχος απ’ ότι συνήθως. Στην κλινική μου εμπειρία, οι γυναίκες που το κάνουν δεν έχουν κρίσεις έρπητα.

Εκχύλισμα μελισσόχορτου [melissa officinallis], γνωστού και ως κιτροβάλσαμου, έχει αποδειχθεί επιστημονικά ότι έχει αντιική δράση κατά των μολύνσεων του έρπητα. Μπορεί να αποτρέψει τα έλκη και να επιταχύνει τη θεραπεία, αν χρησιμοποιηθεί σαν κρέμα, στην απαρχή των συμπτωμάτων. Πρέπει να επαλείφεται στη μολυσμένη περιοχή 2-4 φορές ημερησίως για 5-10 μέρες.

Λάδι μαλαλεύκης [malaleuka] από το αυστραλιανό δέντρο τσαγιού μπορεί να επαλειφθεί απευθείας πάνω στην περιοχή κνησμού, πριν από την κρίση έρπητα. Στην περισσότερες περιπτώσεις η τοπική επάλειψη αποτρέπει την κρίση.

Μερικοί άνθρωποι παίρνουν Ψευδάργυρο ή Βιταμίνη C με βιοφλαβονοειδή, ενώ άλλοι επαλείφονται με αλοιφή από θειικό άλας ψευδαργύρου, αλοιφή Βιταμίνης Ε ή αλοιφή λιθίου, για να αποτρέψουν ή να θεραπεύσουν τις κρίσεις έρπητα. Άλλοι χρησιμοποιούν το αμινοξύ λυσίνη. Θα τα συνιστούσα μόνο αν το σκόρδο, το μελισσόχορτο ή η μαλαλεύκη δεν είναι αποτελεσματικά.

Βιταμίνη C, Ψευδάργυρος και βιοφλαβονοειδή: 200 mg βιταμίνης C και 100 mg ψευδάργυρου. Το καθένα 3 φορές την ημέρα μαζί με το φαγητό, μόλις αρχίσει η ενόχληση.

• Λίθιο, Ψευδάργυρος ή Αλοιφή Βιταμίνης Ε: μέσα σε 48 ώρες από την εμφάνιση του έλκους και 4 φορές ημερησίως μέχρι να εξαφανιστεί.

• Λυσίνη: μερικές γυναίκες έχουν πολύ καλά αποτελέσματα στην πρόληψη της κρίσης έρπητα, όταν παίρνουν το αμινοξύ λυσίνη ως συμπλήρωμα διατροφής, 400 mg, 3 φορές ημερησίως. Συγχρόνως το αμινοξύ αργινίνη περιορίζεται στη διατροφή, για να μεγιστοποιήσει την αναλογία λυσίνης / αργινίνης. Έτσι καταστέλλονται τα συμπτώματα και μειώνεται η συχνότητα επανεμφάνισης. Εκτός των συμπληρωμάτων, κατάλληλα τρόφιμα για την αύξηση πρόσληψης λυσίνης είναι οι πατάτες, η μαγιά μπύρας, το ψάρι, τα φασόλια και τα αβγά. Τρόφιμα με υψηλή περιεκτικότητα σε αργινίνη, που πρέπει να αποφευχθούν, είναι η σοκολάτα, τα φιστίκια και άλλοι ξηροί καρποί. Αν χρησιμοποιηθεί η θεραπεία λυσίνης, χρειάζεται να παρακολουθούνται τα επίπεδα χοληστερόλης, γιατί αυτή η θεραπεία διεγείρει το συκώτι στην παραγωγή χοληστερόλης.

[Για να δείτε τις δικές μου επιλογές στα φυσικά συμπληρώματα διατροφής μπείτε στο blog Aloe Wisdom και στο Link ''Φυσικά Προιόντα'' [πάνω δεξιά στο παρόν blog].]

17 σχόλια:

  1. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. εμφανισα ερπη γεννητικων οργανων πριν περιπου 5 μηνες μετα απο σεξουαλικη επαφη με ατομο π ειχε επιχειλιο. πριν 6 μερες αρχισα να εχω φαγουρα κ εμφανιστηκαν μικρα σαν σπυρακια κ νομιζω ασπρα σε μια ευθεια γραμμη στα χειλη τ αιδιου...οσο περνανε οι μερες η φαγουρα εχει σχεδον εξαφανιστει κ δεν ποναω απλα μερικες φορες νιωθω σαν τσιμπημα.....ο συντροφοσ μ κ αυτος πριν 6 μερες στη βαση τ πεους εμφανησε τα ιδια, τα οποια ομως εσπασαν κ σιγα σιγα αρχιζουν να επουλωνονται....εμενα ομως δεν εχει αλλαξει η εμφανιση τους....τι μπορει να ειναι?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Για διάγνωση καλύτερα απευθυνθείτε σε κάποιο γιατρό. Από τη στιγμή που θα έχετε τη διάγνωση μπορείτε να ακολουθήσετε συμβατική ή εναλλακτική θεραπεία.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Διαβάζω τώρα το κείμενο σας καθώς ψάχνω πληροφορίες για τον έρπητα τύπου 2 γιατί έχω προσβληθεί πολύ καιρό τώρα απο τον ιο. Τον τελευταίο ενα χρονο όμως έχω συνέχεια εξάρσεις του ιού. Έχω ακολουθήσει και αγωγη με zovirax και μάλιστα συνεχίσω αλλά μόλις τα σταματήσω ξαναεμφανίζεται. Μπορω να βοηθήσω τον οργανισμό με κάποια συμπληρώματα διατροφής για περισσότερη προστασία και πρόληψη; Ευχαριστώ εκ των προτέρων για την απάντηση σας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. εχω 15χρονιαπεριπου ερπι γεννητικων οργανων οι δερματολογοι που εχω επισκεφτει ο καθενας μου δινει 7ημερες αγωγες χαπιων κ μια κρεμα..δυστυχος ο ερπισ εναι 5-8 μηνες τον χρονο με εποδυνες μερες πονου..ζηταω καποια αγωγη για να ελλατοθει να μου παρουσιαζεται..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή